Μενάνδρου Γνῶμαι Μονόστιχοι

A. Meineke, Fragmentum Comicorum Graecorum, Pars II, Berlin 1857. GoogleBooks (pdf extract).

 The Monostichoi of Menander are mostly single line sayings written in the iambic trimeter meter that Menander wrote all his plays in. Meineke gives only 755 lines of the 877 listed by Jaekel. Not all of the 877 lines are single lines of iambic trimeter; some are prose, some are couplets of two lines. Edmonds (1961) gives ten different lists, each starting another alphatbetical list. Looking at the sources of the Edmond's list, you can see these sayings have a long history and tradition in schools and education. Some come from a 3rd century papyrus, some from a schoolboy's copybook of the 4th century, others are retranslated into Greek from Slavonic; some lines come from a monastery limestone in Egypt; and yet others from two 5th-7th century potsherds used as schoolboy's slates. The lines in Meineke's list are from three different sources: 1-593; 594-637; 638 -758 from Aldus. The only English translation available is Edmond's The Fragments of Attic Comedy vol IIIb(Brill:1961).

The following lines have note been vetted against the text of Meineke. The words are linked to the Perseus hopper morphology database where possible. The popup lexicon feature only works for the Firefox browser at the present time. Enjoy!

Menandri Sententiae
sID GreekLetter Link
1 Α Ἄνθρωπον ὄντα δεῖ φρονεῖν τἀνθρώπινα.
2
Ἀναφαίρετον κτῆμ᾽ ἐστὶ παιδεία βροτοῖς
3 Α Ἀεὶ τὸ λυποῦν ἐκδίωκε τοῦ βίου.
4 Α Ἀθάνατον᾽ ἔχθραν μὴ φύλαττε θνητὸς ὤν.
5 Α ψέγομεν ἡμεῖς, ταῦτα μὴ μιμώμεθα.
6 Α Ἅπαν τὸ κέρδος ἄδικον ὂν φέρει βλάβην.
7 Α Ἅπαντα καιρῷ χάριν ἔχει τρυγώμενα.
8 Α Ἄνθρωπος ὢν μέμνησο τῆς κοινῆς τύχης.
9 Α Ἄδικον τὸ λυπεῖν τοὺς φίλους ἑκουσίως.
10 Α Ἀχάριστος, ὅστις εὖ παθὼν ἀμνημονεῖ.
11 Α Ἄγει δὲ πρὸς φῶς τὴν ἀλήθειαν χρόνος.
12 Α Ἀγαθὸν μέγιστον φρόνησίς ἐστ᾽ ἀεί.
13 Α Ἀνδρὸς τὰ προσπίπτοντα γενναίως φέρειν.
14 Α Ἄγει τὸ θεῖον τοὺς κακοὺς πρὸς τὴν δίκην.
15 Α Ἀβουλίᾳ γὰρ πολλὰ βλάπτονται βροτοί.
16 Α Ἄνθρωπον ὄντα σαυτὸν ἀναμίμνησκ᾽ ἀεί.
17 Α Ἀνεξέταστον μὴ κόλαζε μηδένα.
18 Α Ἀφεὶς τὰ φανερὰ μὴ δίωκε τἀφανῆ.
19 Α Ἀνὴρ πονηρὸς δυστυχεῖ, κἂν εὐτυχῇ.
20 Α Ἄνθρωπος ὢν γίνωσκε τῆς ὀργῆς κρατεῖν.
21 Α Ἅπαντας αὑτῶν κρείσσονας ἀνάγκη ποιεῖ.
22 Α Αἰσχρὸν δὲ μηδὲν πρᾶττε, μηδὲ μάνθανε.
23 Α Ἀνδρὸς πονηροῦ φεῦγε συνοδίαν ἀεί.
24 Α Ἀνδρῶν δὲ φαύλων ὅρκον εἰς ὕδωρ γράφε.
25 Α Ἀνδρὸς χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται.
26 Α Ἀνδρὸς δικαίου καρπὸς οὐκ ἀπόλλυται.
27 Α Ἀνὴρ δὲ χρηστὸς χρηστὸν οὐ μισεῖ ποτε.
28 Α Ἄνθρωπος ἀτυχῶν σῴζεθ᾽ ὑπὸ τῆς ἐλπίδος.
29 Α Ἀνὴρ γὰρ ἄνδρα καὶ πόλις σῴζει πόλιν.
30 Α Ἀνὴρ ἄριστος οὐκ ἂν εἴη δυσγενής.
31 Α Ἀνδρὸς πονηροῦ σπλάγχνον οὐ μαλάσσεται.
32 Α Ἀνδρὸς κακῶς πράττοντος ἐκποδὼν φίλοι.
33 Α Ἄριστόν ἐστι πάντ᾽ ἐπίστασθαι καλά.
34 Α Ἀεὶ δ᾽ σωθείς ἐστιν ἀχάριστος φύσει.
35 Α Ἄνευ προφάσεως οὐδὲν ἀνθρώποις κακόν.
36 Α Ἀνελεύθεροι γάρ εἰσιν οἱ φιλάργυροι.
37 Α Ἆρ᾽ ἐστὶ θυμοῦ φάρμακον χρηστὸς λόγοο;
38 Α Ἅπαντας εὖ πράττοντας ἥδομαι φίλους.
39 Α μὴ προσήκει μήτ᾽ ἄκουε μήθ᾽ ὅρα.
40 Α Ἀνὴρ ἀχάριστος μὴ νομιζέσθω φίλος.
41 Α Ἅπαντας παίδευσις ἡμέρους τελεῖ.
42 Α Αἱ δ᾽ ἐλπίδες βόσκουσι τοὺς κενοὺς βροτῶν.
43 Α Αὐτὸς πενωθεὶς τοῖς ἔχουσι μὴ φθόνει.
44 Α Ἀρχῆς τετευχὼς ἴσθι ταύτης ἄξιος.
45 Α Ἀνὴρ φεύγων καὶ πάλιν μαχήσεται.
46 Α Ἅπαντές ἐσμεν εἰς τὸ νουθετεῖν σοφοί,
47 Α αὐτοὶ δ᾽ ἁμαρτάνοντες οὐ γιγνώσκομεν.
48 Α Ἄρεσκε πᾶσι καὶ σὺ μὴ σαυτῷ μόνῳ.
49 Α Ἀνουθέτητόν ἐστιν παρρησία.
50 Α Ἀσυλλόγιστόν ἐστιν πονηρία.
51 Α Ἀνὴρ ἄβουλος εἰς κενὸν μοχθεῖ τρέχων.
52 Α Ἀνὴρ δίκαιος πλοῦτον οὐκ ἔχει ποτέ.
53 Α Ἀρχὴν νόμιζε τὸν θεὸν φοβεῖσθαι.
54 Α Ἀδίκοις φίλοισιν κακοῖς μὴ συμπλέκου.
55 Α Ἀνὴρ δ᾽ ἄβουλος ἡδοναῖς θηρεύεται.
56 Α Ἄξεις ἀλύπως τὸν βίον χωρὶς γάμου.
57 Β Βέβαιον οὐδέν ἐστιν ἐν θνητῷ βίῳ.
58 Β Βιοῦν ἀλύπως θνητὸν ὄντ᾽ οὐ ῥᾴδιον.
59 Β Βέλτιστε, μὴ τὸ κέρδος ἐν πᾶσι σκόπει.
60 Β Βραδὺς πρὸς ὀργὴν ἐγκρατὴς φέρειν γενοῦ.
61 Β Βέβαιος ἴσθι καὶ βεβαίοις χρῶ φίλοις.
62 Β Βάδιζε τὴν εὐθεῖαν, ἵνα δίκαιος ᾖς.
63 Β Βίον πορίζου πάντοθεν πλὴν ἐκ κακῶν.
64 Β Βουλόμεθα πλουτεῖν πάντες, ἀλλ᾽ οὐ δυνάμεθα.
65 Β Βιοῖ γὰρ οὐδείς, ὃν προαιρεῖται βίον.
66 Β Βίος κέκληται δ᾽ ὡς βίᾳ πορίζεται.
67 Β Βίου δικαίου γίγνεται τέλος καλόν.
68 Β Βουλῆς γὰρ ὀρθῆς οὐδὲν ἀσφαλέστερον.
69 Β Βροτοῖς ἅπασι κατθανεῖν ὀφείλεται.
70 Β Βουλὴν ἅπαντος πράγματος προλάμβανε.
71 Β Βλάπτει τὸν ἄνδρα θυμὸς εἰς ὀργὴν πεσών.
72 Β Βούλου γονεῖς πρώτιστον ἐν τιμαῖς ἔχειν.
73 Β Βοηθὸς ἴσθι τοῖς καλῶς εἰργασμένοις.
74 Β Βίος βίου δεόμενος οὐκ ἔστιν βίος.
75 Β Βέλτιόν ἐστι σῶμά γ᾽ ψυχὴν νοσεῖν.
76 Β Βούλου δ᾽ ἀρέσκειν πᾶσι, μὴ σαυτῷ μόνῳ.
77 Β Βίου σπάνις πέφυκεν ἀνδράσιν γυνή.
78 Β Βίον καλὸν ζῇς, ἂν γυναῖκα μὴ τρέφῃς.
79 Β Βασίλεια δεἰκών ἐστιν ἔμψυχος θεοῦ.
80 Γ Γλώσσης μάλιστα πανταχοῦ πειρῶ κρατεῖν.
81 Γ Γαστρὸς δὲ πειρῶ πᾶσαν ἡνίαν κρατεῖν.
82 Γ Γίνωσκε σαυτὸν νουθετεῖν, ὅπου τρέχεις.
83 Γ Γυναιξὶ πάσαις κόσμον σιγὴ φέρει.
84 Γ Γυναικὸς ἐσθλῆς ἐστι σῴζειν οἰκίαν.
85 Γ Γυνὴ γὰρ οἴκῳ πῆμα καὶ σωτηρία.
86 Γ Γυναικὶ μὴ πίστευε τὸν σαυτοῦ βίον.
87 Γ Γυνὴ γὰρ οὐδὲν οἶδε πλὴν βούλεται.
88 Γ Γέλως ἄκαιρος κλαυθμάτων παραίτιος.
89 Γ Γῆ πάντα τίκτει καὶ πάλιν κομίζεται.
90 Γ Γέρων ἐραστὴς ἐσχάτη κακὴ τύχη.
91 Γ Γαμεῖν μέλλων εἰς μετάνοιαν ἔρχεται.
92 Γ Γυναικὶ κόσμος τρόπος, οὐ τὰ χρυσία.
93 Γ Γυνὴ δικαία τοῦ βίου σωτηρία.
94 Γ Γυναικὸς ἐσθλῆς ἐπιτυχεῖν οὐ ῥᾴδιον.
95 Γ Γυναῖκα θάπτειν κρεῖσσόν ἐστιν γαμεῖν.
96 Γ Γράμματα μαθεῖν δεῖ καὶ μαθόντα νοῦν ἔχειν.
97 Γ Γυνὴ τὸ σύνολόν ἐστι δαπανηρὸν φύσει.
98 Γ Γάμει δὲ μὴ τὴν προῖκα, τὴν γυναῖκα δέ.
99 Γ Γυνὴ δὲ χρηστὴ πηδάλιόν ἐστοἰκίας.
100 Γ Γυναικὶ δἄρχειν οὐ δίδωσιν φύσις.
101 Γ Γνῶμαι δἀμείνους εἰσὶ τῶν γεραιτέρων.
102 Γ Γάμος γὰρ ἀνθρώποισιν εὐκταῖον κακόν.
103 Γ Γαμεῖν δὲ μέλλων βλέψον εἰς τοὺς γείτονας.
104 Γ Γύμναζε παῖδα· ἄνδρας οὐ γὰρ γυμνάσεις.
105 Γ Γονεῖς δὲ τίμα καὶ φίλους εὐεργέτει.
106 Γ Γυνὴ δὅλως οὐ συμφέρον βουλεύεται.
107 Γ Γνώμη γερόντων ἀσφαλεστέρα νέων.
108 Γ Γελᾷ δ μῶρος, κἄν τι μὴ γελοῖον .
109 Γ Γυνὴ γυναικὸς πώποτοὐδὲν διαφέρει.
110 Γ Γέρων γενόμενος μὴ γάμει νεωτέραν.
111 Γ Γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται.
112 Γ Γνώμης γὰρ ἐσθλῆς ἔργα χρηστὰ γίγνεται.
113 Γ Γήρως δὲ φαύλου τίς γένοιτἂν ἐκτροππ;
114 Δ Δίκαιος εἶναι μᾶλλον χρηστὸς θέλε.
115 Δ Δεῖ τοὺς φιλοῦντας πίστιν, οὐ λόγους ἔχειν.
116 Δ Δοῦλος πεφυκὼς εὐνόει τῷ δεσπότῃ.
117 Δ Δύσμορφος εἴην μᾶλλον καλὸς κακός.
118 Δ Δίκαιον εὖ πράττοντα μεμνῆσθαι θεοῦ.
119 Δ Δίκαιος ἴσθι, ἵνα δικαίων δὴ τύχῃς.
120 Δ Δύναται τὸ πλουτεῖν καὶ φιλανθρώπους ποιεῖν.
121 Δ Δὶς ἐξαμαρτεῖν ταὐτὸν οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ.
122 Δ Διάλυε, μὴ σύγκρουε μαχομένους φίλους.
123 Δ Δρυὸς πεσούσης πᾶς ἀνὴρ ξυλεύεται.
124 Δ Δοὺς τῇ τύχῃ τὸ μικρὸν ἐκλήψῃ μέγα.
125 Δ Δεῖ τοὺς μὲν εἶναι δυστυχεῖς, τοὺς δεὐτυχεῖς.
126 Δ Δίκαια δράσας συμμάχους ἕξεις θεούς.
127 Δ Δεινότερον οὐδὲν ἄλλο μητρυιᾶς κακόν.
128 Δ Δειλοῦ γὰρ ἀνδρὸς δειλὰ καὶ φρονήματα.
129 Δ Δέσποινα γὰρ γέροντι νυμφίῳ γυνή.
130 Δ Δειναὶ γὰρ αἱ γυναῖκες εὑρίσκειν τέχνας.
131 Δ Δόλιον γὰρ ἄνδρα φεῦγε παρὅλον τὸν βίον.
132 Δ Δαίμων ἐμαυτῷ γέγονα γήμας πλουσίαν.
133 Δ Δούλου γὰρ οὐδὲν χεῖρον οὐδὲ τοῦ καλοῦ.
134 Δ Διὰ τὰς γυναῖκας πάντα τὰ κακὰ γίγνεται.
135 Δ >" Δίκαιος, ἐὰν ᾖς, πανταχοῦ τῷ τρόπῳ χρήσῃ νόμῳ († λαληθήσῃ).
136 Δ Δίκαιος ἀδικεῖν οὐκ ἐπίσταται τρόπος.
137 Δ Δίωκε δόξην καὶ ἀρετήν, φεῦγε δὲ ψόγον.
138 Δ Δοῦλος γεγονὼς ἑτέρῳ < γε> δουλεύειν φοβοῦ.
139 Ε Ἔπαινον ἕξεις, ἂν κρατῇς, ὧν δεῖ κρατεῖν.
140 Ε Ἔρως δίκαιος καρπὸν εὐθέως φέρει.
141 Ε Ἐσθλῷ γὰρ ἀνδρὶ τἆσθλὰ καὶ διδοῖ θεός.
142 Ε Ἔλπιζε τιμῶν τοὺς θεοὺς πράξειν καλῶς.
143 Ε Ἐν ταῖς ἀνάγκαις χρημάτων κρείττων φίλος.
144 Ε Ἐλεύθερον φύλαττε τὸν σαυτοῦ τρόπον.
145 Ε Ἐπἀνδρὶ δυστυχοῦντι μὴ πλάσῃς κακόν.
146 Ε Εὐχῆς δικαίας οὐκ ἀνήκοος θεός.
147 Ε Ἐν τοῖς κακοῖς δὲ τοὺς φίλους εὐεργέτει.
148 Ε Ἔργων πονηρῶν χεῖρἐλευθέραν ἔχε.
149 Ε Ἐκ τῶν πόνων τοι τἀγάθαὔξεται βροτοῖς.
150 Ε Ἐν νυκτὶ βουλὴ τοῖς σοφοῖσι γίγνεται.
151 Ε Ἔνεγκε λύπην καὶ βλάβην εὐσχημόνως.
152 Ε Ἐχθροὺς ἀμύνου μὴπὶ τῇ σαυτοῦ βλάβῃ.
153 Ε Εὔτολμος εἶναι κρῖνε, τολμηρὸς δὲ μή.
154 Ε Ἐφόδιον εἰς τὸ γῆρας αἰεὶ κατατίθου.
155 Ε Ἔλπιζε τιμῶν τοὺς γονεῖς πρᾶξαι καλῶς.
156 Ε Ἔρωτα παύει λιμὸς χαλκοῦ σπάνις.
157 Ε Εὔτακτον εἶναι τἀλλότρια δειπνοῦντα δεῖ.
158 Ε Ἑαυτὸν οὐδεὶς ὁμολογεῖ κακοῦργος ὤν.
159 Ε Ἐν πλησμονῇ τοι Κύπρις, ἐν πεινῶσι δοὔ.
160 Ε Ἔνεισι καὶ γυναιξὶ σώφρονες τρόποι.
161 Ε Ἐν γὰρ γυναιξὶ πίστιν οὐκ ἔξεστἰδεῖν.
162 Ε Ἐλευθέρου γάρ ἐστι τἀληθῆ λέγειν.
163 Ε Ἔνιοι κακῶς φρονοῦσι πράττοντες καλῶς.
164 Ε Ἐχθροῖς ἀπιστῶν οὔποτἂν πάθοις βλάβην.
165 Ε Ἐὰν δἔχωμεν χρήμαθ’, ἕξομεν φίλους.
166 Ε Ἐχθροῦ παρἀνδρὸς οὐδέν ἐστι χρήσιμον.
167 Ε Εὐκαταφρόνητός ἐστι σιγηρὸς τρόπος.
168 Ε Εἷς ἐστι δοῦλος οἰκίας δεσπότης.
169 Ε Ἐμπειρία γὰρ τῆς ἀπειρίας κρατεῖ.
170 Ε Ἐπιλανθάνονται πάντες οἱ παθόντες εὖ.
171 Ε Ἔνιοι δὲ καὶ μισοῦσι τοὺς εὐεργέτας.
172 Ε Εἰ μὴ φυλάσσεις μίκρ’, ἀπολεῖς τὰ μείζονα.
173 Ε Εἰ θνητὸς εἶ, βέλτιστε, θνητὰ καὶ φρόνει.
174 Ε Εὔχου δἔχειν τι, κἂν ἔχῃς, ἕξεις φίλους.
175 Ε Ἔστιν τὸ τολμᾶν, φίλ’, ἀνδρὸς οὐ σοφοῦ.
176 Ε Ἐν μυρίοισι τὰ καλὰ γίγνεται πόνοις.
177 Ε Ἔργοις φιλόπονος ἴσθι, μὴ λόγοις μόνον.
178 Ε Εὑρεῖν τὸ δίκαιον πανταχῶς οὐ ῥᾴδιον.
179 Ε Ἔστιν Δίκης ὀφθαλμός, ὃς τὰ πάνθὁρᾷ.
180 Ε Ἐλεεινότατόν μοι φαίνετἀτυχία φίλου.
181 Ε Ἐκ τῶν γυναικῶν ὄλλυται κόσμος μέγας.
182 Ε Ἔστιν τι κἀν κακοῖσιν ἡδονῆς μέτρον.
183 Ε Εὔπειστον ἀνὴρ δυστυχὴς καὶ λυπούμενος.
184 Ε Ἐξ ἡδονῆς γὰρ φύεται τὸ δυστυχεῖν.
185 Ε Εὐνοῦχος ἄλλο θηρίον τῶν ἐν βίῳ.
186 Ζ Ζήσεις βίον κράτιστον, ἢν θυμοῦ κρατῇς.
187 Ζ Ζήτει σεαυτῷ καταλιπεῖν εὐδοξίαν.
188 Ζ Ζήτει σεαυτῷ σύμμαχον τῶν πραγμάτων.
189 Ζ Ζῶμεν πρὸς αὐτὴν τὴν τύχην οἱ σώφρονες.
190 Ζ Ζῶμεν γὰρ οὐχ ὡς θέλομεν, ἀλλὡς δυνάμεθα.
191 Ζ Ζῆθι προσεχόντως ὡς μακρὰν ἐγγὺς βλέπων.
192 Ζ Ζήλου τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα καὶ τὸν σώφρονα.
193 Ζ Ζωῆς πονηρᾶς θάνατος αἱρετώτερος.
194 Ζ Ζῆν βουλόμενος μὴ πρᾶττε θανάτου γἄξια.
195 Ζ Ζῆλος γυναικὸς πάντα πυρπολεῖ δόμον.
196 Ζ Ζήτει συναγαγεῖν ἐκ δικαίων τὸν βίον.
197 Ζ Ζευχθεὶς γάμοισιν οὐκέτἔστἐλεύθερος.
198 Ζ Ζῆν οὐκ ἔδει γυναῖκα κατὰ πολλοὺς τρόπους.
199 Ζ Ζήτει γυναῖκα σύμμαχον τῶν πραγμάτων.
200 Ζ Ζῶμεν ἀλογίστως προσδοκοῦντες μὴ θανεῖν.
201 Ζ Ζῆν ἡδέως οὐκ ἔστιν ἀργὸν καὶ κακόν.
202 Η ζῆν ἀλύπως, θανεῖν εὐδαιμόνως.
203 Η Ἤθη πονηρὰ τὴν φύσιν διαστρέφει.
204 Η Ἦθος πονηρὸν φεῦγε καὶ κέρδος κακόν
205 Η γλῶσσα πολλοὺς εἰς ὄλεθρον ἤγαγεν.
206 Η Ἥδιστόν ἐστιν τῶν ὑπαρχόντων κρατεῖν.
207 Η Ἥδιστόν ἐστιν εὐτυχοῦντα νοῦν ἔχειν.
208 Η λέγε τι σιγῆς κρεῖττον σιγὴν ἔχε.
209 Η Ἥξει τὸ γῆρας πᾶσαν αἰτίαν φέρον.
210 Η φύσις ἑκάστῳ τοῦ γένους ἐστὶν πατρίς.
211 Η Ἦθος προκρίνειν χρημάτων γαμοῦντα δεῖ.
212 Η δἁρπαγὴ μέγιστον ἀνθρώποις κακόν.
213 Η φύσις ἁπάντων τῶν διδαγμάτων κρατεῖ.
214 Η Ἤθους δικαίου φαῦλος οὐ ψαύει λόγος.
215 Η μὴ γάμει τὸ σύνολον γαμῶν κράτει.
216 Η πατρίς, ὡς ἔοικε, φίλτατον βροτοῖς.
217 Η δὲ παράκαιρος ἡδονὴ τίκτει βλάβην.
218 Η Ἡδύ γε δικαίους ἄνδρας εὐτυχεῖν ὁρᾶν.
219 Η Ἤθους δὲ βάσανός ἐστιν ἀνθρώποις χρόνος.
220 Η γλῶσσα πολλῶν ἐστιν αἰτία κακῶν.
221 Η Ἡδύ γε σιωπᾶν λαλεῖν, μὴ πρέπει.
222 Η γὰρ σιωπὴ τοῖς σοφοῖσιν ἀπόκρισις.
223 Η γὰρ σιωπὴ μαρτυρεῖ τὸ μὴ θέλειν.
224 Η μωρία δίδωσιν ἀνθρώποις κακά.
225 Η μὴ ποίει τὸ κρυπτὸν μόνος ποίει.
226 Η κοιλία καὶ πολλὰ χωρεῖ κὠλίγα.
227 Η πενία δἀγνώμονάς γε τοὺς πολλοὺς ποιεῖ.
228 Η γλῶσςἁμαρτάνουσα τἀληθῆ λέγει.
229 Θ Θεὸν σέβου καὶ πάντα πράξεις εὐθέως ( ἐνθέως).
230 Θ Θεὸν προτίμα, δεύτερον δὲ τοὺς γονεῖς.
231 Θ Θάλασσα καὶ πῦρ καὶ γυνὴ τρίτον κακόν.
232 Θ Θέλων καλῶς ζῆν μὴ τὰ τῶν φαύλων φρόνει.
233 Θ Θησαυρός ἐστι τῶν κακῶν κακὴ γυνή.
234 Θ Θεὸς πέφυκεν, ὅστις οὐδὲν δρᾷ κακόν.
235 Θ Θησαυρός ἐστι τοῦ βίου τὰ πράγματα.
236 Θ Θέλομεν καλῶς ζῆν πάντες, ἀλλοὐ δυνάμεθα.
237 Θ Θεὸς συνεργὸς πάντα ποιεῖ ῥᾳδίως.
238 Θ Θεοὶ μέγιστοι τοῖς φρονοῦσιν οἱ γονεῖς.
239 Θ Θορύβους ὀχλώδεις φεῦγε καὶ παροινίας.
240 Θ Θέλω τύχης σταλαγμὸν φρενῶν πίθον.
241 Θ Θεοῦ πέφυκε δῶρον εὐγνώμων τρόπος.
242 Θ Θεὸς δὲ τοῖς ἀργοῖσιν οὐ παρίσταται.
243 Θ Θνητοὶ γεγῶτες μὴ φρονεῖθὑπὲρ θεούς.
244 Θ Θεράπευε τὸν δυνάμενον, ἄνπερ νοῦν ἔχῃς. ( αἰεί ςὠφελεῖν.)
245 Θ Θυμῷ χαρίζου μηδέν, ἄνπερ νοῦν ἔχῃς.
246 Θ Θυσία μεγίστη τῷ θεῷ τό γεὐσεβεῖν.
247 Θ Θεῷ μάχεσθαι δεινόν ἐστι καὶ τύχῃ.
248 Θ Θηρῶν ἁπάντων ἀγριωτέρα γυνή.
249 Θ Θνητὸς πεφυκὼς τοὐπίσω πειρῶ βλέπειν.
250 Θ Θεοῦ γὰρ οὐδεὶς χωρὶς ( ἐκτὸς οὐδεὶς) εὐτυχεῖ βροτῶν.
251 Θ Θεοῦ δὲ πληγὴν οὐχ ὑπερπηδᾷ βροτός.
252 Θ θεὸς δἁμαρτάνουσιν οὐ παρίσταται.
253 Θ Θεὸν ἐπιορκῶν μὴ δόκει λεληθέναι.
254 Θ Θυμοῦ κρατῆσαι κἀπιθυμίας καλόν.
255 Θ Θεῶν ὄνειδος τοὺς κακοὺς εὐδαιμονεῖν.
256 Ι Ἱερὸν ἀληθῶς ἐστιν συμβουλία.
257 Ι Ἴσος ἴσθι πᾶσι, κἂν ὑπερέχῃς τῷ βίῳ.
258 Ι Ἰσχυρότερον δέ γοὐδέν ἐστι τοῦ λόγου.
259 Ι Ἰσότητα τίμα, μὴ πλεονέκτει μηδένα.
260 Ι Ἱστοὶ γυναικῶν ἔργα κοὐκ ἐκκλησίαι.
261 Ι Ἰὸς πέφυκεν ἀσπίδος κακὴ γυνή.
262 Ι Ἱκανὸν τὸ νικᾶν ἐστι τοῖς ἐλευθέροις.
263 Ι Ἰδίας νόμιζε τῶν φίλων τὰς συμφοράς.
264 Ι Ἴσον ἐστὶν ὀργῇ καὶ θάλασσα καὶ γυνή.
265 Ι Ἰσχυρὸν ὄχλος ἐστίν, οὐκ ἔχει δὲ νοῦν.
266 Ι Ἴσος ἴσθι κρίνων καὶ φίλους καὶ μὴ φίλους.
267 Ι Ἴση λεαίνης καὶ γυναικὸς ὠμότης.
268 Ι Ἰατρὸς ἀδόλεσχος ἐπὶ τῇ νόσῳ νόσος.
269 Ι Ἴσον θεῷ σου τοὺς φίλους τιμᾶν θέλε.
270 Ι Ἱκανῶς βιώσεις γηροβοσκῶν τοὺς γονεῖς.
271 Ι Ἰδών τι κρυπτὸν ( χρηστὸν) μηδὲν ἐκφάνῃς ὅλως.
272 Ι Ἰδών ποταἰσχρὸν πρᾶγμα μὴ συνεκδράμῃς.
273 Κ Καλὸν τὸ καιροῦ παντὸς εἰδέναι μέτρον.
274 Κ Κακοῖς ὁμιλῶν καὐτὸς ἐκβήσῃ κακός.
275 Κ Κάλλιστόν ἐστι κτῆμα παιδεία βροτοῖς.
276 Κ Κρίνει φίλους καιρός, ὡς χρυσὸν τὸ πῦρ.
277 Κ Κακὸν μέγιστον ἐν βροτοῖς ἀπληστία.
278 Κ Κόλαζε τὸν πονηρόν, ἄνπερ δυνατὸς ᾖς.
279 Κ Καλὸν τὸ μηδὲν εἰς φίλους ἁμαρτάνειν.
280 Κ Κούφως φέρειν δεῖ τὰς παρεστώσας τύχας.
281 Κ Καιροῦ τυχὼν καὶ πτωχὸς ἰσχύει μέγα.
282 Κ Κακοῦ μεταβολὴν ἀνδρὸς οὐ δεῖ προσδοκᾶν.
283 Κ Καλὸν τὸ γηρᾶν καὶ τὸ μὴ γηρᾶν πάλιν.
284 Κ Κάλλιστα πειρῶ καὶ λέγειν καὶ μανθάνειν.
285 Κ Καλῶς ἀκούειν μᾶλλον πλουτεῖν θέλε.
286 Κ Κάλλιστον ἐν κήποισι φύεται ῥόδον.
287 Κ Κατηγορεῖν οὐκ ἔστι καὶ κρίνειν ὁμοῦ.
288 Κ Κέρδος πονηρὸν μηδέποτε βούλου λαβεῖν.
289 Κ Κενῆς δὲ δόξης οὐδὲν ἀθλιώτερον.
290 Κ Κρεῖττον σιωπᾶν ἐστιν λαλεῖν μάτην.
291 Κ Καλὸν τὸ θνῄσκειν, οἷς ὕβριν τὸ ζῆν φέρει.
292 Κ Κακοῦ γὰρ ἀνδρὸς δῶρὄνησιν οὐκ ἔχει.
293 Κ Κακὸν φέρουσι καρπὸν οἱ κακοὶ φίλοι.
294 Κ Καὶ ζῶν φαῦλος καὶ θανὼν κολάζεται.
295 Κ Καλὸν τὸ θησαύρισμα κειμένη χάρις.
296 Κ Κρεῖττον τὸ μὴ ζῆν ἐστιν ζῆν ἀθλίως.
297 Κ Καλὸν δὲ καὶ γέροντι μανθάνειν σοφά.
298 Κ Καρπὸς γὰρ ἀρετῆς ἐστιν εὔτακτος βίος.
299 Κ Καλὸν τὸ νικᾶν ἀλλὑπερνικᾶν κακόν.
300 Κ Καλῶς πένεσθαι μᾶλλον ( κρεῖττον) πλουτεῖν κακῶς.
301 Κ Κέρδος πονηρὸν ζημίαν ἀεὶ φέρει.
302 Κ Κακῷ σὺν ἀνδρὶ μηδὅλως ὁδοιπόρει.
303 Κ Καλὸν φέρουσι καρπὸν οἱ σεμνοὶ τρόποι.
304 Κ Κακὸν φυτὸν πέφυκεν ἐν βίῳ γυνή,
305 Κ καὶ κτώμεθαὐτὰς ὡς ἀναγκαῖον κακόν.
306 Κ Κατὰ τὴν ἰδίαν φρόνησιν οὐδεὶς εὐτυχεῖ.
307 Κ Καιροσκόπει ( Καιρῷ σκόπει) τὰ πράγματ’, ἄνπερ νοῦν ἔχῃς.
308 Κ Κἀν τοῖς ἀγροίκοις ἐστὶ παιδείας ἔρως.
309 Λ Λιμὴν ἀτυχίας ἐστὶν ἀνθρώποις τέχνη.
310 Λ Λίαν φιλῶν σεαυτὸν οὐχ ἕξεις φίλον.
311 Λ Λόγοις ἀμείβου τὸν λόγοις πείθοντά σε.
312 Λ Λιμὴν πέφυκε πᾶσι παιδεία βροτοῖς.
313 Λ Λόγῳ με πεῖσον, φαρμάκῳ σοφωτάτῳ.
314 Λ Λόγος διοικεῖ τὸν βροτῶν βίον μόνος.
315 Λ Λογισμός ἐστι φάρμακον λύπης μόνος.
316 Λ Λῦπαι γὰρ ἀνθρώποισι τίκτουσιν νόσους.
317 Λ Λαβὼν ἀπόδος, ἄνθρωπε, καὶ λήψῃ πάλιν.
318 Λ Λιμὴν νεὼς ὅρμος, βίου δἀλυπία.
319 Λ Λύπην γὰρ εὔνους οἶδε θεραπεύειν λόγος.
320 Λ Λιμὸς μέγιστον ἄλγος ἀνθρώποις ἔφυ.
321 Λ Λιμῷ γὰρ οὐδέν ἐστιν ἀντειπεῖν ἔπος.
322 Λ Λυποῦντα λύπει, καὶ φιλοῦνθὑπερφίλει.
323 Λ Λυπεῖ με δοῦλος δεσπότου μεῖζον φρονῶν.
324 Λ Λύπη παροῦσα πάντοτἐστὶν γυνή.
325 Λ Λόγον παρἐχθροῦ μήποθἡγήσῃ φίλον.
326 Λ Λύπης ἰατρός ἐστιν ἀνθρώποις λόγος.
327 Λ Λέοντι κρεῖττον γυναικὶ συμβιοῦν.
328 Λ Λάλει τὰ μέτρια, μὴ λάλει δ’, μή σε δεῖ.
329 Λ Λήσειν διὰ τέλους μὴ δόκει πονηρὸς ὤν.
330 Λ Λόγος εὐχάριστος χάριτός ἐστἀνταπόδοσις.
331 Λ Λάβε πρόνοιαν τοῦ προσήκοντος βίου.
332 Μ Μισῶ σοφιστήν, ὅστις οὐχ αὑτῷ σοφός.
333 Μ Μὴ κρῖνὁρῶν τὸ κάλλος, ἀλλὰ τὸν τρόπον.
334 Μ Μεστὸν κακῶν πέφυκε φορτίον γυνή.
335 Μ Μὴ πάντα πειρῶ πᾶσι πιστεύειν ἀεί.
336 Μ Μιμοῦ τὰ σεμνά, μὴ κακῶν μιμοῦ τρόπους.
337 Μ Μισθὸς διδάσκει γράμματ’, οὐ διδάσκαλος.
338 Μ Μοχθεῖν ἀνάγκη τοὺς θέλοντας εὐτυχεῖν.
339 Μ Μίἐστὶν ἀρετὴ τἄτοπον φεύγειν ἀεί.
340 Μ Μακάριος, ὅστις οὐσίαν καὶ νοῦν ἔχει.
341 Μ Μὴ φεῦγἑταῖρον ἐν κακοῖσι κείμενον.
342 Μ Μακάριόν ἐστιν υἱὸν εὔτακτον τρέφειν.
343 Μ Μηδέποτε πειρῶ δύο φίλων εἶναι κριτής.
344 Μ Μὴ σπεῦδ’, μὴ δεῖ, μηδ’, δεῖ, σπεύδειν μένε.
345 Μ Μὴ τοὺς κακοὺς οἴκτειρε πράττοντας κακῶς.
346 Μ Μέγιστον ὀργῆς ἐστι φάρμακον λόγος.
347 Μ Μετὰ τὴν δόσιν τάχιστα γηράσκει χάρις.
348 Μ Μέμνησο πλουτῶν τοὺς πένητας ὠφελεῖν.
349 Μ Μένει δἑκάστῳ τοῦθ’, ὅπερ μέλλει, παθεῖν.
350 Μ Μακάριος, ὅστις μακαρίοις ὑπηρετεῖ.
351 Μ Μακρὸς γὰρ αἰὼν συμφορὰς πολλὰς ἔχει.
352 Μ Μισῶ πονηρόν, χρηστὸν ὅταν εἴπῃ λόγον.
353 Μ Μὴ λοιδόρει γυναῖκα μηδὲ νουθέτει.
354 Μ Μέμνησο νέος ὤν, ὡς γέρων ἔσῃ ποτέ.
355 Μ Μήποτε λάβῃς γυναῖκας εἰς συμβουλίαν.
356 Μ Μὴμβαινε δυστυχοῦντ· κοινὴ γὰρ τύχη.
357 Μ Μακάριος, ὅστις ἔτυχε γενναίου φίλου.
358 Μ Μὴ σπεῦδε πλουτεῖν, μὴ ταχὺς πένης γένῃ.
359 Μ Μέγἐστὶ κέρδος, εἰ διδάσκεσθαι μάθῃς.
360 Μ Μισῶ πένητα πλουσίῳ δωρούμενον.
361 Μ Μηδέν ποτε κοινοῦ τῇ γυναικὶ χρήσιμον.
362 Μ Μήποτε γάμει γυναῖκα κοὐκ ἀνοίξεις τάφον.
363 Μ Μεγάλη τυραννὶς ἀνδρὶ πλουσία ( τέκνα καὶ) γυνή.
364 Μ Μὴ πρὸς τὸ κέρδος πανταχοῦ πειρῶ βλέπειν.
365 Μ Μαστιγίας ἔγχαλκος, ἀφόρητον κακόν.
366 Μ Μή μοι γένοιθ’, βούλομ’, ἀλλ συμφέρει.
367 Μ Μετὰ δικαίου ἀεὶ διατριβὰς ποιοῦ ( Μετὰ δικαίων τὰς διατριβὰς ποιοῦ).
368 Ν Νόμῳ τὰ πάντα γίγνεται καὶ κρίνεται.
369 Ν Νόμιζε κοινὰ πάντα δυστυχήματα.
370 Ν Νοεῖν γάρ ἐστι κρεῖττον καὶ σιγὴν ἔχειν.
371 Ν Νύμφη δἄπροικος οὐκ ἔχει παρρησίαν.
372 Ν Νόμοις ἕπεσθαι τοῖσιν ἐγχώροις καλόν.
373 Ν Νέος πεφυκὼς πολλὰ χρηστὰ μάνθανε.
374 Ν Νέμεσιν φυλάσσου, μηδὲν ὑπέρογκον ποίει.
375 Ν Νέῳ δὲ σιγᾶν μᾶλλον λαλεῖν πρέπει.
376 Ν Νικᾷ γὰρ αἰεὶ διαβολὴ τὰ κρείττονα.
377 Ν Νόμιζἀδελφοὺς τοὺς ἀληθινοὺς φίλους.
378 Ν Νόμος γονεῦσιν ἰσοθέους τιμὰς νέμειν.
379 Ν Νόμιζε σαυτῷ τοὺς γονεῖς εἶναι θεούς.
380 Ν Νόμων ἔχεσθαι ( Νόμοις ἕπεσθαι...) πάντα δεῖ τὸν σώφρονα.
381 Ν Νίκησον ὀργὴν τῷ λογίζεσθαι καλῶς.
382 Ν Νόμιζε γήμας δοῦλος εἶναι διὰ βίου.
383 Ν Νόσον δὲ κρεῖττόν ἐστιν λύπην φέρειν.
384 Ν Νέος ὢν ἀκούειν τῶν γεραιτέρων θέλε.
385 Ν Νὺξ μὲν ἀναπαύει, ἡμέρα δἔργον ποιεῖ.
386 Ν Νικᾷ παλαιὰς χάριτας νέα χάρις.
387 Ν Νέοις τὸ σιγᾶν κρεῖττόν ἐστιν τοῦ λαλεῖν.
388 Ν Νέος ἂν πονήσῃς, γῆρας ἕξεις εὐθαλές.
389 Ξ Ξένους πένητας μὴ παραδράμῃς ἰδών.
390 Ξ Ξένοισι πιστοῖς πιστὸς ὢν γίγνου φίλος.
391 Ξ Ξένοις ἐπαρκῶν τῶν ἴσων τεύξῃ ποτέ.
392 Ξ Ξένῳ μάλιστα συμφέρει τὸ σωφρονεῖν.
393 Ξ Ξίφος τιτρώσκει σῶμα, τὸν δὲ νοῦν λόγος.
394 Ξ Ξένος ὢν ἀκολούθει τοῖς ἐπιχωρίοις νόμοις.
395 Ξ Ξενία χαλεπὴ κατὰ πολλοὺς τρόπους.
396 Ξ Ξενίας ἀεὶ φρόντιζε, μὴ καθυστέρει.
397 Ξ Ξένον ἀδικήσῃς μηδέποτε καιρὸν λαβών.
398 Ξ Ξυνετὸς πεφυκὼς φεῦγε τὴν κακουργίαν.
399 Ξ Ξένος ὢν ἀπράγμων ἴσθι καὶ πράξεις καλῶς.
400 Ξ Ξένους ξένιζε, καὶ σὺ γὰρ ξένος γἔσῃ ( μήποτε ξένος γένῃ).
401 Ξ Ξένῳ δὲ σιγᾶν κρεῖττον κεκραγέναι.
402 Ξ Ξένος πεφυκὼς τοὺς ξενηδόχους ( ξενίζοντας) σέβου.
403 Ο γράμματεἰδὼς καὶ περισσὸν νοῦν ἔχει.
404 Ο σοφὸς ἐν αὑτῷ περιφέρει τὴν οὐσίαν.
405 Ο Οὐκ ἔστιν αἰσχρὸν ἀγνοοῦντα μανθάνειν.
406 Ε Ἔλπιζε δαὐτὸν πάλιν εἶναι σοῦ φίλον.
407 Ο Οὐκ ἔστιν οὐδείς, ὅστις οὐχ αὑτῷ φίλος.
408 Ο Οὐκ ἔσθὑγιείας κρεῖττον οὐδὲν ἐν βίῳ.
409 Ο Ὅπου βία πάρεστιν, οὐ σθένει νόμος.
410 Ο Ὀργὴ φιλούντων ὀλίγον ἰσχύει χρόνον.
411 Ο Οὐπώποτἐζήλωσα πολυτελῆ νεκρόν.
412 Ο Οὐδεὶς τὸ μέλλον ἀσφαλῶς ἐπίσταται ( βουλεύεται).
413 Ο Οὐδὲν γυναικὸς χεῖρον οὐδὲ τῆς καλῆς.
414 Ο Οὐκ ἔστι λύπης χεῖρον ἀνθρώποις κακόν.
415 Ο Οὐδεὶς μετὀργῆς ἀσφαλῶς βουλεύεται.
416 Ο Οὐκ ἔστι σοφίας κτῆμα τιμιώτερον.
417 Ο Οὐκ ἔστι σιγᾶν αἰσχρόν, ἀλλεἰκῆ λαλεῖν.
418 Ο Ὀργῆς χάριν τὰ κρυπτὰ μὴ ἐκφάνῃς φίλου.
419 Ο Οὐκ ἔστιν εὑρεῖν βίον ἄλυπον οὐδενός.
420 Ο πολὺς ἄκρατος ὀλίγἀναγκάζει φρονεῖν.
421 Ο Ὁμιλίας δὲ τὰς γεραιτέρων ( γεραιτέρας) φίλει.
422 Ο μὴ δαρεὶς ἄνθρωπος οὐ παιδεύεται.
423 Ο Οὐκ ἔστιν οὐδὲν κτῆμα κάλλιον φίλου.
424 Ο Οὐδείς, νοεῖς μὲν, οἶδεν, δέ ποιεῖς, βλέπει.
425 Ο Ὃν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν, ἀποθνῄσκει νέος.
426 Ο Ὅμοια πόρνη δάκρυα καὶ ῥήτωρ ἔχει.
427 Ο Οἶνος γὰρ ἐμποδίζει...
428 Ο Οἷς μὲν δίδωσιν, οἷς δἀφαιρεῖται τύχη.
429 Ο Ὀργὴ δὲ πολλὰ δρᾶν ἀναγκάζει κακά.
430 Ο μηδὲν εἰδὼς οὐδὲν ἐξαμαρτάνει.
431 Ο Οὐδεὶς ἐπιχειρεῖ τοῖς δεδυστυχηκόσι.
432 Ο Ὅτεὐτυχεῖς, μάλιστα μὴ φρόνει μέγα.
433 Ο Ὅπλον μέγιστόν ἐστιν ἀρετὴ βροτοῖς.
434 Ο νοῦς γὰρ ἡμῶν ἐστιν ἐν ἑκάστῳ θεός.
435 Ο Οὐ χρὴ φέρειν τὰ πρόσθεν ἐν μνήμῃ κακά.
436 Ο Οὐκ ἔστι πενίας οὐδὲ ἓν μεῖζον κακόν.
437 Ο μὴ γαμῶν ἄνθρωπος οὐκ ἔχει κακά.
438 Ο γραμμάτων ἄπειρος οὐ βλέπει βλέπων.
439 Ο Οὐδεὶς ἀνίας χρήματα δοὺς ἐπαύσατο.
440 Ο συκοφάντης ἐστὶν ἐν πόλει λύκος ( τοῖς πέ